BALÇIKTAN İNSAN YARATMAK

Şiirleştiren Derviş Baba


Şırıl şırıl bir dere akıyordu
Baba Erenler dalmış bakıyordu

Çimenin üstünde bir şişe şarap
İçi kazınıyor hali pek harap

Bir lokma mezesi yoktur ki yesin
Midesinin ıztırabın dindirsin

Cepte parası yoktu bir şey ala
Midesinin yanmasını durdura

'İki su bir lokma yerine geçer'
Diyen atasözünü iki kez dener

Boş midesi bulanınca öğürür
Sanırsınız ki bir dana böğürür

Sorunlarınızı unutmak için
Deniliyor ya hep bir uğraş seçin

Başlamış balçıktan heykel yapmaya
Böylece açlığını unutmaya

Yanında heykelcikler bir düzüne
Dolmuş kalmış bakar durur yüzüne

O sırada kasabanın Hocası
Almaktaymış dereboyu havası

Camiye giderken yolu uzatmış
Dere kıyısında volta atarmış

Selamsız sabahsız sormuş Baba'ya
"Sen neden çamurla oynuyorsun ya?"

Açlığımı unutmak için hiç der mi?
Böyle konuşmak işine gelir mi?

Demiş,"balçıktan adan yarattım
Ruh üfleyip hem kendime kul ettim"

"Birazdan kalkıp yürüyecekler
Bana Allah deyip secd'edecekler"

Hoca "behey zındık" diye bağırır
"İnsan nasıl bir insan yaratır?"

"Sen kendini Allah mı sanıyorsun
Ki çamurdan insan yaratıyorsun?"

Baba Erenler de der ki "Hoca ben
Tanrısıyım bu insanların inan sen"

"İster isen bir daha yaratayım
Sana ben güzel bir kadın yapayım"

"Hoca rızk vermeyen Allah olur mu?
Seninkinin benden hiç farkı var mı?"

"Ben rızk göndermeyene Rab mı derim
Mezem param yok dem nasıl içerim?"

"Söyle Tanrına rızkımı göndersin
'Yoksa Baba Allah olacak' dersin"

Ne diyeceğini şaşıran Hoca
Öğle namazına da geç kalınca

İlk aklına ne geldiyse söylemiş
"Rızkını benimle yolladı"demiş

Çıkarıp cebinden on mecidiye
Verir Erenlere "rızkın bu" diye

Kurtulamaz Erenler'in elinden
Şu sözler dökülür onun dilinden

"Hoca artık benim Allahım sensin
Madem günlük rızkımı sen verdin"

Hoca "haşa ki!" diye bağırarak
Gözlerden kaybolur hızla koşarak

Erenler bıyık burarak gülümser
Meze almak için bakkala gider

Derviş Baba Erenler'i kutlasan
Verdiği dersleri halka anlatsan